Η ιστορία της carbonara είναι ενδιαφέρουσα και περιτριγυρισμένη από μύθους και θρύλους. Δεν υπάρχει μία και μοναδική ιστορία, αλλά πολλές εκδοχές για την προέλευσή της.
Οι πιο πιθανές και διαδεδομένες εκδοχές είναι οι παρακάτω:
Εργάτες στα ανθρακωρυχεία
Μία εκδοχή συνδέει την carbonara με τους εργάτες στα ανθρακωρυχεία, οι οποίοι έτρωγαν το συγκεκριμένο πιάτο και προσθέτοντας άφθονο μαύρο πιπέρι, που θυμίζει άνθρακα (carbone).
Απελευθέρωση της Ρώμης
Μία άλλη εκδοχή αναφέρει ότι η carbonara εμφανίστηκε μετά την απελευθέρωση της Ρώμης το 1944, όταν οι Σύμμαχοι μοίραζαν αυγά και πανσέτα σε σκόνη, τα οποία οι Ιταλοί χρησιμοποιούσαν για να φτιάξουν το πιάτο.
Ρωμαϊκό πιάτο
Μια άλλη εκδοχή υποστηρίζει ότι η καρμπονάρα είναι ένα “αστικό πιάτο” από τη Ρώμη, το οποίο διαδόθηκε από το εστιατόριο La Carbonara στη Ρώμη στις αρχές του 20ου αιώνα.
Επίσης είναι σημαντικό να αναφέρουμε πως το όνομα “καρμπονάρα” δεν εμφανίζεται πριν τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, και επιβεβαιώθηκε για πρώτη φορά το 1950.
Συστατικά και παρασκευή:
Αυθεντική συνταγή
Η αυθεντική συνταγή περιλαμβάνει guanciale (αλλαντικό από μάγουλα χοιρινού), αυγά, πεκορίνο ρωμάνο και μαύρο πιπέρι.
Η χρήση κρέμας γάλακτος θεωρείται από πολλούς ως λάθος στην αυθεντική συνταγή, αν και είναι δημοφιλής σε πολλές εκδοχές.
Το κλειδί στην παρασκευή της καρμπονάρα είναι το σωστό δέσιμο της σάλτσας, χωρίς να καεί το αυγό.
Εν κατακλείδι: Η ιστορία της carbonara είναι ένα μωσαϊκό από θρύλους και διαφορετικές εκδοχές, με την αλήθεια να βρίσκεται πιθανώς κάπου ανάμεσά τους. Παρόλα αυτά, το πιάτο έχει εξελιχθεί σε ένα από τα πιο αγαπημένα και αναγνωρίσιμα πιάτα της ιταλικής κουζίνας.